Badania archeologiczne 2014 – podsumowanie

Jest styczeń, więc można mniej więcej podsumować badania archeologiczne w naszym mieście, w 2014 roku, które cieszyły się ogromnym zainteresowaniem turystów. Prace te były prowadze przez naszego partnera – Instytut Historii Uniwersytetu Opolskiego pod kierownictwem dr Magdaleny Przysiężnej-Pizarskiej. Był to III etap badań (poprzednie w roku 2009 i 2010), które tym razem prowadzone były głównie w zachodniej części placu przykoscielnego oraz częściowo przy ratuszu.

 Jak wiadomo, dookoła kościoła pw. św. Mikołaja od XI do XVIII w. znajdował się cmentarz, na którym grzebano mieszkańców Byczyny. Został on zamknięty przez władze pruskie w połowie XVIII w. Pierwsze badania w tym miejscu przeprowadził George Raschke w roku 1938. Kolejne prowadziliw 1971 r. Eugeniusz Tomczak, w 1972 – Brunon Miszkiewicz, w 1986 – Roman Pastwiński noi współcześnie w XXI wieku – dr. Magdalena Przysiężna-Pizarska.

Podczas ostatnich badań odkryto dalszy ciąg kamiennego muru otaczającego ówczesny cmentarz. Mur ten pochodzi z I połowy XIV wieku, a pierwszy raz natrafiono na niego w 1971 roku. W części zachodniej placu zaznaczono na czerwono jego przebieg w nawierzchni jezdni łączącej Plac Wolności z ul. Okrężną.

Na zachodniej części placu przykościelnego, w trakcie prac trwających od sierpnia do listopada, odkryto 456 pochówków szkieletowych, które ułożone były głównie na osi wschód-zachód, w pozycji wyprostowanej na wznak, z rękami ułożonymi wzdłuż ciała. Wyjątek stanowią pochówki ułożone na osi północ–południe, zachód-wschód, na klatce piersiowej, na boku, zbiorowe i te z kamieniami pod żuchwą oraz pochówki ciałopalne. Łączna liczba pochówków szkieletowych odkrytych od 2009 roku wynosi 1087, co sprawia, że cmentarz byczyński jest największym tego typu na Śląsku i jednymz największych w Polsce.

W trakcie badań w 2014 roku, oprócz pochówkow szkieletowych, odkryto również pochówki ciałopalne, warstwę popiołu i spalonych kości oraz ossuarium składające się głównie z ludzkich czaszek i kości długich. Na ossuarium odkryto ślady drewnianego obiektu o charakterze sakralnym, najprawdopodobniej powstałym w XIV wieku. W wykopie znaleziono także kabłączki skroniowe pochodzące z XI/XII w., diademiki i bransoletki z plecionki z wieku XV/XVI, 10 monet pochodzących od XIV wieku, sprzączki do pasa, paciorki, szpilki, uchwyty do trumien, fragmenty ceramiki oraz fragment rogu do picia.

Podczas renowacji rynku, archeolodzy odkryli również, przed ratuszem, ślady zabudowy średniowiecznej i nowożytnej związanej z sukiennicami i domem studni.

I co teraz? Czekamy na kolejne badania. Może uda się w końcu odnaleźć ślady wczesnośredniowiecznego grodu.

fot. Marcin Dobrzański